Meditaties nieuwe manier

Vanaf 16 maart hebben meerdere schrijvers meditaties geschreven. Plotseling stonden we halverwege maart voor een onbekend en onzichtbaar gevaar: corona. Wat doen we als Open Kring? De meditaties waren een middel waar mensen toenemend naar uitzagen en zo nu en dan ook via de Facebookpagina op reageerden. Mensen begonnen zelfs de schrijfstijl te herkennen: ‘…na drie regels wist ik al van wie de meditatie was, nog voordat ik de ondertekening had gelezen!’

Inmiddels zitten we in een tweede lockdown, nu geen intelligente, maar een gedeeltelijke, die voorlopig (?) is aangescherpt. Wat doen wij? Pakken we de pen weer op? De pen, die woorden tot zinnen maakt en zinnen tot een verhaal en een verhaal tot een bemoediging, zoals het W/woord kan werken?

Nu de beperkte manier van samenkomen, waar een geloofsgemeenschap het van moet hebben, een ‘gewoonte’ is geworden, we nog altijd niet zondagochtend 10.30 uur koffie kunnen drinken in de hal van de Open Kring, plek waar een kerkgemeenschap als gemeenschap groeit, plek waar we elkaar leren kennen. Nu gaan we niet doen alsof het de eerste coronagolf is.

Hoe dan wel?

In meditaties laten schrijvers zich kennen: het zegt iets over waar hij of zij in gelooft, hoe hij of zij in het leven staat. In de laatste meditatie van 29 oktober keerde ik mij tot u, en nodigde ik u uit om iets over uzelf te schrijven. Laat uzelf kennen! Zo kunnen we als kerkgemeenschap toch groeien, maar dan op een andere manier. De kerkenraad heb ik gevraagd hierin het voortouw te nemen. Iedere week leren wij een kerkenraadslid iets beter kennen. Bert Koerselman, die als ouderling ons vertegenwoordigt in de Algemene Kerkenraad en het orgel bespeelt, is de eerste die een bijdrage levert.

Wilt u ook een bijdrage leveren? Of twijfelt u en heeft u vragen hoe dit aan te pakken, stel die vragen via mail of telefoon. Ik help u graag. Het is een bescheiden, maar mooi middel om een gemeenschap te laten bloeien en groeien.

Ds. Cor Baljeu