Je oriënteren

Voor de een is het een eitje voor de ander blijft het moeilijk. Het schijnt ook een verschil tussen mannen en vrouwen te zijn; veel mannen hebben – zo lijkt het wel – iets van een kaart in hun hoofd, waardoor ze  het gebied waarin ze zich bevinden kunnen overzien, vrouwen gebruiken hun omgeving (vaak winkels) als oriëntatiepunten. Dit schijnt onderzocht te zijn maar uitzonderingen zijn er altijd natuurlijk!
Sommige wijken in Stadshagen zijn  volgens mij doelbewust op verdwalen gebouwd. De ontwerper heeft vast gedacht: toch leuk als mensen de hele wijk eerst even te zien krijgen voordat ze de bewuste straat bereiken.  Andere wijken hebben een recht en helder stratenplan, met altijd een doorkijkje naar de polder.  Gelukkig biedt tegenwoordig de TomTom vaak uitkomst. Al moet ik bekennen dat ik ook door een TomTom een keer vreselijk verdwaald ben. Het had te maken met het verschil tussen kortste en snelste route en dan iets met een rivier en een pontje,… (ja, ik weet het StomStom). Ook de Open Kring is niet makkelijk te vinden, zelfs niet met een TomTom,… het blijft soms zoeken.

Oriënteren. Het woord komt van ‘Orient’, het Oosten. De plaats vanwaar de zon opkomt. Veel oude kerken staan ‘georiënteerd’, dus met het altaar (zeg maar: de liturgietafel) gericht op het Oosten met een venster waardoor het (zon)licht naar binnen kan vallen. Zo is het ook in onze Open Kring. Door de inbreng van onze katholieke bouwpartner destijds staat ook de Open Kring georiënteerd.
De eerste jaren was er nog geen glas in lood achter de liturgietafel en zaten mensen zeker in voorjaar en zomer soms met een zonnebril of zonneklep op in de kerk. Er kwam wel erg veel licht binnen in het door architect Thomas Rau (de derde op de lijst van de 100 duurzaamste Nederlanders) zo transparant bedoelde gebouw van de Open Kring!

Veel Bijbelverhalen, maar zeker ook het kerstverhaal, is voor mij zo’n venster waardoor er licht in onze wereld binnenvalt. Een boodschap van liefde, hoop, goedheid, mildheid, van Licht dat op ons valt. Waardoor ik anders kijk naar mezelf en de mensen met wie ik mijn leven en onze wereld deel. Iets waarop ik me in mijn leven kan oriënteren. Kan richten. In de Open Kring oefenen wij dit oriënteren elke zondag, niet alleen met Kerst. Het helpt vaak om je weg door het leven te vinden.

Wie je ook bent, waarheen je ook gaat, ik wens je dit Licht en deze oriëntatie toe en voor 2016 vrede en zegen.